Fotolezen

Bij het zo genoemde lezen van een foto komt er informatie door van de persoon op de foto.
Het is informatie die betrekking heeft op het verleden, heden of toekomst.
Dit is niet gelijk vast te stellen. Ook komt het voor dat er informatie doorkomt die betrekking heeft
op anderen in de omgeving van de persoon. Vaak is dat familie. Wel is het zo dat bij het nagesprek
met de persoon op de foto hier duidelijkheid over komt.
De vraag voor het lezen van een foto komt meestal omdat de persoon duidelijkheid wil op een bepaald gebied.
Dit kan van alles zijn.



Wanneer je wil dat iemand je foto leest is het meestal zo dat die persoon een foto wil waar je duidelijk op te zien bent.
Waar je ogen (of tenminste 1 oog) goed te zien is. Ogen zijn de spiegel van je ziel!
Over het algemeen valt me op dat fotolezers graag de ogen en het gezicht zien.
Wanneer je een foto van je hele lichaam door stuurt, kan de fotolezer bv ook kwaaltjes op sporen in andere lichaamsdelen dan in je geest, dit kan echter niet elke fotolezer en het kan ook niet altijd.
Fotolezers zijn geen dokters, wanneer je met iets zit moet je niet aan een fotolezer vragen om te kijken wat het is.
We hebben er niet voor gestudeerd en kunnen je dus ook niet precies zeggen wat je hebt.



Is het altijd juist?


Het is zeker niet altijd juist, soms worden kleine details slecht door gegeven.
Ik vergelijk het nu even met een disco. Wanneer een vriend iets tegen je zegt in de disco waar harde muziek op staat.
Versta je het niet of heel erg slecht, Hetgeen hij gezegd heeft kan vervormt worden en jij kan iets heel anders verstaan dan hij gezegd heeft. Zo is het met foto lezen soms ook.
Soms zijn er zoveel ‘tegenstrijdige’gevoelens dat je niet meer weet wat en hoe.
Hierdoor kunnen er fouten komen bij het foto lezen.
Ook zijn fotolezers maar mensen. Net zoals dokters (soms cruciale) fouten kunnen maken, en secretaresses spellingsfouten kunnen maken, kunnen fotolezers zich vergissen. Niets en niemand is perfect.
Ook fotolezen/fotolezers niet.